ได้รถมาแบบงงๆ

สวัสดีจ้ะ
มาเล่าว่า อยู่ๆก็ไปออกรถ

งงมาก


สีเป็นยังไงก็ยังไม่แน่ใจเลย
ไปค่ำแล้ว

คิดว่าเค้าให้ลองขับเฉยๆแบบเมืองไทย

ปรากฎว่าคันที่ขับนั่นแหละคือเราจะซื้อ
หุหุ ไม่รู้มาก่อนจริงๆนะเนี่ยะ


แต่ก็ตั้งใจจะซื้อให้มันเสร็จๆจะได้มีรถซักที
ก็เลยเอาก็เอา


เซ็นสัญญาแล้ว แต่ยังไม่จ่ายเงิน
ก็เลยยังไม่ได้รถมา

มันเร็วมากจน งงๆ

คนไปก็ไม่ได้เตรียมจะไปจ่ายเลย

เราก็งง สรุปซื้อแล้วเหรอ


ไม่เอาออพชั่นอะไร เพิ่มทั้งนั้นเสียดายตังค์
พนักงงานไม่ถามด้วยแหละ ดึกแล้วให้เซ็นสัญญาอย่างรวดเร็ว
กลัวตอนเช้าเราเปลี่ยนใจ

( ถ้าถึงเช้าคงเปลี่ยนจริงๆแหละ เพราะไม่เคยคิดจะซื้อรถมาสด้าสามน่ะ )

ไม่มีรูปจริง
ดูรูปตัวอย่างไปก่อนนะ

ไม่ถึงกับเหมือนเป๊ะ คล้ายๆแบบนี้

สีก็แบบนี้มั้ง
ไม่แน่ใจอะไรเลย
ไปตอนมืดแล้วน่ะ



อีกมุมหนึ่ง



ยังจำของจริงไม่ได้เหมือนกัน ไปดูแป๊บเดียวเอ๊ง ก็เซ็นสัญญญาเลย
พอเจอมาสด้า3 บนถนนก็จะชี้ ให้กันดู แล้วก็ถามกันว่า รถเราแบบนี้เหรอ
เพราะมีโอกาสเห็นน้อยจริงๆ

วันก่อน คุณผู้ชายเลิก ตี1
วันนี้ เลิก ทุ่มกว่า
เลยไม่ได้แวะไปจัดการให้เรียบร้อย
จะได้เอารถมาครองเมื่อไหร่เนี่ยะ

รอต่อไปเนอะ อีกไม่นานหรอก



3 พย. 53

ไปเอารถมาแล๊ว
ไปดูกันเร๊ว

เสียดายไม่ใช่สีดำ คุณผู้ชายบอกว่ามีรถดำมาตลอดแล้ว เปลี่ยนบ้างละกัน
ยังไงก็รักสีดำอยู่ดีแหละ แต่เปลี่ยนไม่ได้แล้วล่ะ














จอดใกล้ ๆรถคุณผู้ชาย

4 พย. 53
ไปฉลองรถใหม่มา
มัวแต่ตั้งใจเลี้ยวไปหน่อย
คุณผู้ชายบอกว่า แยกข้างหน้าเลี้ยวนะ
เราก็แหม ให้เลี้ยวก็จะเลี้ยวสิ
ดูรถแล้วรถไม่มี เลี้ยวนะ
คุณผู้ชายดุ บอกว่าๆไฟแดง จะเลี้ยวได้ไง


อ้าว จริงใจน่ะ บอกว่า ให้เลี้ยวแยกหน้า มาถึงแยกแล้วไม่มีรถสวน ก็จะเลี้ยวเลยดิ
หุหุ ลืมดูว่ามันมีไฟแดง


ถ่ายรูปก่อนออกจากที่พัก




จอดข้างๆรถคุณผู้ชาย เห็นความแตกต่างไม๊ ว่าทำไมไม่กล้าขับรถคุณผู้ชาย



คุณผู้ชายสนุกกับบลูทูธใหญ่เลย
รถพูดได้น่ะ ตอนกลับไทยนี่เหมือนเห็นฟอร์ดโฆษณาแบบนี้แหละ "รถพูดได้"




เราสั่งทุกอย่างด้วยเสียง
รถจะตอบกลับเหมือนโทรศัพท์ไปเจอระบบตอบรับอัตโนมัตแบบนั้นแหละ
แต่ไม่ได้ให้เรากดปุ่มนั้นปุ้มนี้นะ ให้สั่งด้วยเสียงเลย

ตลกมาก เราพูดหมายเลขโทรศัพท์ แล้ว รถฟังไม่เข้าใจ
แต่คุณผู้ชายพูดนี่รถฟังเข้าใจ
คือโทนเสียงเราไม่พอดีน่ะ สำเนียงก็ไม่ได้เรื่อง รถเลยฟังไม่ออกว่าพูดเลขอะไร หุหุ
พยายามยังไง รถก็ฟังผิด
แต่พอคุณผู้ชายพูด รถก็ฟังออกทุกครั้ง อิอิ









ได้เอกสารรถเรียบร้อยเมื่อไหร่ จะกลั้นใจไปสอบขับล่ะ
มัวแต่รอรถใหม่นี่แหละ ไม่ได้ไปสอบซักที
ที่เคยอ่านหนังสือไปสอบข้อเขียน ลืมหมดแล้ว

บ้าหอบฟาง

มาดูกันว่าหอบอะไรมาจากไทยบ้าง
หอบเป็นบ้าหอบฟางเลยล่ะ
สองกระเป๋าใบใหญ่กับเป้สะพายตุงๆใส่หลัง และกระเป๋าสะพายข้างอีกหนึ่งใบ
กว่าจะยกเป้ใส่หลัง และเอาออกจาหหลังได้ เหงื่ออกเลยล่ะ
จนท.ที่ตรวจ กระเป๋า ตอนเข้าเมกา ถามAre you OK?
หุหุ เหงื่อท่วมตัว ผมนี่เปียกเหงื่อ บานหัวฟู พันกันตอนดึงเป้ออกจากหลัง
เดาเอาน่ะ ไม่ได้เห็นตัวเองหรอก แต่รู้ว่าเหงื่อเยอะมาก เหนื่อยมาก
หายใจทางปาก พะงาบๆ
เสียดายลืมถ่ายรูปสภาพนั้นไว้ดู


อันดับแรก ลุ้นมาก ว่าจะมาถึงอย่างปลอดภัยไม๊
รองเท้าพังไปหนึ่งคู่ เสียดายจัง


นี่ก็อุตส่าห์หอบมา หมดนี่เลยนะ เอามาจากไทย ครั้งแรกหอบมามากกว่านี้อีก
ดูรักการอ่านจัง ชอบอ่านหนังสือนะ
แต่อ่านไม่หมดเล่มหรอก จับเสร็จก็หลับ หุหุ


อะไรเอ่ย


มันคือม่านห้องน้ำ
ที่นี่ไม่มีน่ารักแบบนี้เลยต้องหอบมา

อันนี้พี่สาวให้ตอนไปส่งที่สนามบิน




ที่นี่ไม่มีทางมีน่ารักแบบนี้ขายเด็ดขาด
ซื้อจากคลองถม คู่ละ49บาท


ทั้งหมดนี้ ช๊อปในวันเดียว
สาระพัดเสื้อยืด ที่นี่ ไม่มีแบบที่ชอบน่ะ มีแต่ไซส์ใหญ่ๆ กะลายป้าๆน่ะ
นี่ยังไม่หมดนะ แต่ถ่ายชุดนี้ เพราะปลาบปลื้มตัวเอง
ที่ซื้อได้เร็วมาก แป๊บๆ ๆ ซื้อได้มาเป็นกอง



อันนี้เอาไว้สำหรับการเรียน เอามาด้วยเพระาที่นี่ไม่มีน่ารักแบบนี้ขายน่ะ
เขียนปากกาน่ารักๆ นี่มันมีความสุ๊ก มีความสุข
ความสุขที่หาซื้อได้ไม่กี่บาท



อันนี้น่ารักดี ก็เลยซื้อมา
แค่นี้ก็ต้องเอามาด้วย



นี่ก็ซื้อมาจากไทย เกือบสามร้อยแน่ะ แพงจัง แต่รูปสวยเลยยอมกัดฟันซื้อมา


ถูกทักว่าดำ เลยขนอันนี้มาทาแขน ไม่ใช่ทาหน้านะ
หวังว่าจะปรับผิวให้ขาวขึ้น หุหุ



รูปรวม
ความสุขเล็กๆน้อยๆ ที่หาซื้อที่นี่ไม่ได้ ก็เลยต้องหอบมา

ตามรอย Black Friday

หลังจากการเดินอันยาวนาน40 ชม.ได้จบสิ้น

มาถึงที่พัก อาบน้ำ กินข้าว นอนสลบเป็ด

ดึกๆ เห็นแสงไฟด้านนอกที่เป็นห้างส่องมา

กับเสียงผู้คนขวักไขว่ก็สงสัยแหละว่าเกิดไรขึ้นน๊อ

แต่ลุกมาดูไม่ไหว

จนหกโมงเช้ารู้ตัวอีกที

แง้มม่านดู ไหนดูหน่อยสิ เกิดอะไรขึ้น ทำไมไฟสว่างจัง

โห ..... รถจอดเต็มมากกกกกกกกกก ไม่น่าเชื่อ

รีบปลุกคุณผู้ชายขึ้นมาถาม

ได้ความว่า วันศุกร์หลังวัน Thanksgiving day เนี่ยะ ทุกห้างจะลดราคาสิ้นค้าแหลก

เราตั้งชื่อให้ว่า วันลดราคาสินค้าโลกของเมกานะ

ห้างไหนๆก็ลด ๆๆๆๆๆๆๆ

โอ๊ย เงินสะพัด สนุกเลย

ห้างเนี่ยะ เปิดตั้งแต่ตีสามแน่ะ

หลายๆห้างก็เปิดแต่ดึกดื่นแบบนี้ เหลือเชื่ออ่ะ

เหตุการณ์แบบนี้ไม่เคยมีที่ไทยเนอะ

ปกติห้างนี้แทบไม่มีคนเข้าน่ะ

แอบแหวกม่านส่องดูประจำ

ยังสงสัยเลย เค้าไม่เจ๊งเหรอ ไม่มีคนมาเลย
แต่วันนี้เกิดปรากฏการณ์แปลกมาก ผู้คน รถจอดมากมาย เหลือเชื่อเลย

อาบน้ำกินข้าวไปห้างแต่เช้า

กว่าจะได้ออกสองโมงอ่ะ

ถือว่าเป็นการไปห้างเช้าที่สุดแล้วล่ะ

ไปถึงก็เลือกๆๆๆๆๆ โอ๊ย สนุก

ทุกคนเลือกแบบไม่สนใจกัน สนุกดี

ไม่มีพนักงงานมาสนใจหรอก สนใจไม่ไหว คนเยอะมาก

รีบเลือกรีบไปจ่ายเงิน เพราะกลัวสายๆ คนเยอะ

ปรากฎว่าแถวรอจ่ายเงินยาวมาก เหมือนรอรับของแจกจากภัยน้ำท่วมเลย หุหุ

บางคนซื้อเสื้อผ้า เต็ม รถเข็นแบบพูนๆ และของใช้อีก หนึ่งรถเข็นเต็มพูนๆเหมือนกัน

เห็นแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก นึกถึงตอนจ่ายเงินน่ะ

มีเงินเยอะกันดีจัง

เราซื้อไม่กี่ชิ้น ยังหมดหลายบาทเลย

เพราะถึงจะลดราคา มันก็เป็นของมียี่ห้อ ( หุหุ ของทุกชิ้นก็มียี่ห้อแหละเนอะ )

ที่ปกติราคาค่อนข้างแพง

ถึงจะลดราคาแต่ซื้อหลายๆตัวก็กระเป๋าแบนน่ะ

เอ...ไม่ใช่สิ บัตรเครดิตแบน อิอิ ที่นี่ ใครๆ ก้็ใช้บัตรเครดิต

ไม่มีใครถือเงินเป็นกอบๆมาจ่ายนะ

ซื้อเสร็จคุณผู้ชาย ถามอยากไปไหนอีกไม๊

จริงเหรอ ใจดีจัง

ไปๆๆๆๆๆ

ไปทั้งหมด ห้าร้าน

ร้านสุดท้าย เธอยืนหาว บ่งบอกว่าควรกลับได้แล้ว

หุหุ กลับก็ได้ นานจริงๆแหละ

กลับมาที่พัก หมดแรง สลบเป็ดดีกว่า

ไม่ได้ชื่นชมของเลย

ตื่นมาตอนเย็น ไปช๊อปต่ออีก

จะไปหาดูกล้องเผื่อมีลดราคา

อันเก่าติดๆดับๆ ตั้งใจจะไปซื้อที่ไทย

แต่ที่ไทยแพงมากอ่ะ กลับมาซื้อนี่ดีกว่า เพราะที่นี่มีคนเดินตามใจ หุหุ

ไปดูกล้องที่ Best buy แต่ไม่ได้

ไม่ถูกใจคนจ่ายเงินเลยกลับ เหนื่อยด้วยแหละ

กลับมาสลบเป็ดต่อ

ตื่นมาอีกที สามทุ่ม ครึ่ง

หิวๆๆ หมกมุ่นอยู่หน้าเนท

ตีสี่ กินข้าว อาบน้ำ นอนต่อ

สายๆตื่นมา ไปช๊อปอีก

คราวนี้ได้กล้องแล้วล่ะ

แต่ไม่ได้ ตามที่อยากซื้อนะ ซื้อตามคนจ่ายเงินชอบ

เข้าใจผิดน่ะ

จะซื้อกล้องธรรมดา มันกลายเป็นกล้องวีดีโอ

โปรแกรมถ่ยรูปก็เลยไม่มีฟังชั่นอะไรให้เลือกเลย

เพราะมันไม่ใช่กล้องถ่ายรูป

แต่ก็ซื้อไปแล้วน่ะ

มาดูของที่ได้มากัน มีอะไรบ้าง

ตั้งใจไปซื้อกระเป๋าสะพาย
เพราะกระเป๋าที่ใช้มาประมาณสิบปีอันเดิมต้องเอาออกที่สนามบิน
เพราะรูดซิบเป้ไม่ได้ สมบัติเยอะเกิน เลยต้องฝากแม่เอากลับไปเก็บที่บ้าน
รักมากเลยล่ะ อันนั้นน่ะ

CHAPS จาก KOHL'S จาก $48 เหลือ $16 หรือ $19 จำไมไ่ด้
สะพายกระเป๋าติดรักแร้ไม่เป็นน่ะ เขิน
ชอบสะพายแบบยาวๆแบบนี้ นี่ดูคุณนายไปนะ แต่มีแต่แบบนี้ก็เลยต้องเอา
ของแพงๆสำหรับเรา เราว่ามันป้าๆน่ะ ไม่เห็นชอบเลย





กระเป๋าใบนี้ไม่ชอบเท่าไหร่
แต่ไหนๆมีคนตามจ่ายตังค์แล้วก็เลยพยายามเลือกให้ได้ซัก 2ใบ หุหุ
ไม่ค่อยมีแบบสะพายให้เลือกน่ะ
ส่วนใหญ่จะเป็นหนับรักแร้ แบบคุณนายๆ ไม่ชอบน่ะ หนีบไม่เป็นจั๊กจี๊
เห็นอันนี้ใหญ่ดี ธรรมดาๆ ดูคุณนายน้อยสุดก็เลยซื้อ
เอาไว้ เวลาเดินทาง ขนสมบัติได้เยอะดี
ลดเหลือ ประมาณ $14-$20 มั๊ง จำไม่ได้
รู้แต่ว่าลดเยอะน่ะ สงสัยไม่สวย ขายไม่ออกเลยลดเยอะ หุหุ


เสื้อขาวล้วน ธรรมดา แต่ผ้านิ๊ม นิ่ม ชอบ
ชอบเสื้อสีขาว ใส่แล้ว สว่างดี
ซื้อจาก Marshalls $9.99 ก็ประมาณ 300 ร้อยบาทไทยแต่ผ้าดี๊ ดี
ใส่แล้วสวย หุหุ



อันนี้จาก Marshalls เหมือนกัน $24 อันนี้ ไม่ชอบเท่าไหร่
ซื้อเพราะได้หมวกด้วย
แต่ใส่แล้วไม่ค่อยสวย ไม่ชอบอ่ะ ไม่ชอบตรงแขนจะจีบๆ ใส่แล้วแปลกๆ
จริงๆสีม่วงหวานมากนะ ถ่ายรูปมาเป็นสีเทาไปเลย



สีขาวอีกละ ชอบสีขาวน่ะ ซื้อก่อนไปMarshalls
จำไมไ่ด้ ว่าเท่าไหร่ $20 กว่ามั้ง ซื้อจากร้านที่ขายอุปกรณ์กีฬา ทหาร เยอะมาก
จำชื่อร้านไม่ได้
พอซื้อมาแล้วไปMarshalls โอ๊ย เสียดาย ที่ Marshalls $20กว่า สวยๆทั้งนั้น
หมดไปเยอะแล้ว เสียดายอ่ะ น่าจะมา Marshalls ก่อนร้านอื่น
ปีหน้าต้องวางแผนใหม่ละ



อันนี้เหมือนเสื้อผู้ชาย ซื้อเพราะมันหนามาก อุ่นมาก
ตอนนั้นไปร้านที่สอง ไม่รู้ว่าที่อื่นจะมีราคานี้หนาแบบนี้อีกไง
เลยซื้อมา พอมาเอจร้านอื่น สวยกว่า ราคา เท่าๆกัน เสียดายมาก
ซื้อจาก DICK จาก $79 เหลือ $39 ก็ไม่สวยน่ะ เลยลดเยอะ
เอาไว้ไปใส่ที่ Maine ตอนนี้หิมะตกแล้ว กว่าจะได้ไป
สิ้นปีนี้ไม่รู้จะติดลบเท่าไหร่



เสื้อชมพูสุดโปรด ของไนกี้
จาก $45 เหลือ $20 อ่ะ หนานุ่มแบบกลางๆ สีชมพู ชอบ




ตัวนี้ ได้จาก Marshalls $24.99 หนานะ ชอบมาก มีชมพูนิดนึงด้วย ชอบๆๆๆ
ใส่แล้วคุณผู้ชายชมเลย ว่าดูดีอ่ะ หุหุ จริงใจไม๊ไม่รู้ เชื่อไว้ก่อนแหละ



ลองหน่อยซิ
กลับไทย ไปแอบตัดผมม้า กระชากวัย หุหุ
ปรากฏว่า ไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ย




ถุงมือซื้อที่ KOHL'S ห้างนี้ อยู่ต่อกับรั้วอพาตเมนท์เลยน่ะ
ปกติไม่เคยเข้าซักครั้งเลย เพราะขายของมียี่ห้อ เสียดายตังค์ ไม่เคยเข้า
จาก เท่าไหร่ จำไม่ได้ แต่ลดประมาณครึ่งน่ะ เหลือ $11 มั๊ง ถือว่าถูกน๊า ชอบตรงมีโบว์
คู่แรกที่คุณผู้ชายซื้อให้แพงกว่านี้เยอะ หายไปแล้วด้วย


กำลังเดินไปจ่ายเงินเจอสาระพัดเครื่องประดับ เยอะแยะไปหมด อันไหน อันไหนก็น่ารัก
เลือกตุ้มหูอันเล็กๆที่สุดมา 2คู่ .... เล็กแล้วนะเน่ียะ....
จากคู่ละ สิบกว่า เหลือคู่ละ $6มั๊ง เป็นการซื้อตุ้มหูแพงที่สุดในชีวิตนะ
ปกติอยู่ไทยซื้อคู่ละ สิบเก้า หรือ ยี่สิบบาทเท่านั้นแหละ



แล้วก็นี่ เครื่องทำขนม waffle
ไม่ได้ตั้งใจเล๊ย
ต่อแถวรอจ่ายเงิน แถวยาวมาก ผ่านสินค้าตั้งวางไว้เยอะแยะ
มาเจออันนี้ด้วย
อ๊ะ ไม่แพง ( จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ $19มั้ง )
หยิบเลย
แล้วก็หอบต่อแถวรอจ่ายตังค์ต่อ
กล่องมันใหญ่น่ะ

ผลงาน ชิ้นแรกในชีวิต ใช้ได้เลยแหละ

อร่อยกว่าไปกินที่ Waffle house เยอะเลย

จริง จริงน๊า

อันนี้เป็นกระเป๋าใส่เครื่องสำอางค์เวลาเดินทาง $9.9
ไม่ได้จำเป็นเลย ไม่อยู่ในแผนด้วยแต่น่ารักอ่ะ เลยอดใจไม่ได้
ว่าจะให้ใหญ่แต่ไม่รู้จะถึงใหญ่ หรือเปล่า หุหุ
ได้มาจากร้าน BedBath & Beyond ถ้าจำชื่อไม่ผิดนะ
ร้านนี้ผ้าคลุมเตียงสวยมากขอบอก
เอาไว้ ย้ายที่อยู่ใหม่ก่อนจะไปซื้อ นะ






อันนี้ซื้อมาฝากเจี๊ยบนะ น่ารักดี เอาไปติดกระเป๋าเดินทาง จากBed Bath เช่นกัน


อันนี้จาก KOHL'S ซื้อไว้ให้แม่ เนื่องในวาระอะไรยังไม่รู้ วันเกิดมั๊ง
ไหนๆก็ลด ละก็มีคนจ่ายตังค์ให้ อิอิ
ลดเหลือ $14



ปกติไม่ได้ซื้อของราคาขนาดนี้หรอกนะ
ทุกที ใส่เสื้อตัวละ $3- $5 แค่นั้นแหละ
วันนี้ขอฉลองเทศกาลกะเค้าหน่อย
เสื้อหนาๆ ดีๆ หาแบบถูกๆไม่ค่อยมีด้วยแหละ
แต่มีที่คลองถมนะ มีมาด้วยแหละ หุหุ
เดี๋ยว ว่างๆ จะเอามาให้ดู


กล้องที่บอกว่าซื้อผิดวัตถุประสงค์$149 ไม่ได้ลดได้แถมอะไรเลย
ไม่ใช่อยากที่อยากได้อีกต่างหาก
แต่ไม่เป็นไร คุณผู้ชายอุตส่าห์กลั้นใจซื้อให้ ก็ดีแล้ว





หน้าตา ตื่นขึ้นมาดึกๆ หลังจากไปช๊อปแล้วสลบเป็ด น้ำก็ไม่ได้อาบ หุหุ ยังยิ้มได้อีกแน่ะ
หัวฟูเชียว




โหลดรูปนาน ง่วง หมดสภาพ ไปนอนล่ะ


ก่อนไปแถม มีหมวกมาแจม ซื้อมาจากไทย ยี่สิบบาทขาดตัวจ๊า
ปกติก็ซื้อแต่เสื้อผ้า คลองถมน่ะ 20บาทไทย ใส่คุ้มสุดๆ


แถมอีกรูป ทั้งหมดนี้ หอบหิ้วมาจากไทย พยายามมาก
รองเท้าแตกพังไปหนึ่งคู่ เสียดายๆๆๆ



น่ารักไม๊ อุตส่าห์พยายามหอบลัดฟ้ามา

ไปจริงๆละ

แป๊ปๆ จะได้เดินทางอีกรอบแล้ว

เผลอแป๊บเดียว จะต้องเดินทางอีกรอบแล้ว ไม่ชอบเลย

ลุ้นว่าจะรอดไม๊น๊า

.................................

เดินทางมาแล้ว


ครั้งนี้คนมาส่งน้อยกว่าเดิม คงเริ่มๆชินกันแล้ว


ดีแล้วล่ะ

แป๊บๆ เดี๋ยวก็มาอีก

แวะร้านกาแฟน่ารัก ๆ ก่อนออกเดินทาง


บรรยากาศ









ร้านที่ซื้ออาหารกินที่สนามบินอินชอน
( กรุงโซล เกาหลี )

น้องคนขายนี่เจอทั้งขาไปขากลับ



อาหารง่ายๆ รองท้อง เดี๋ยวขึ้นเครื่องก็กินกับกิน กับนอน
เบอร์เกอร์ แฮมไข่ กะ ชาเขียวร้อนๆ ในวันที่อากาศเย็นๆ
ได้อาหารเสร็จ เราต้องเอามาเวฟร้านฝั่งตรงข้าม มีแบบนี้ด้วยแฮะ
ชื่อร้านไม่เหมือนกัน แต่คงเจ้าของเดียวกัน
เราก็เลยได้ฝึกพูดอังกฤษกับเด็กเกาหลีนิดนึง
ที่นี่ไม่ตื่นเต้น เพราะน้องเค้าก็ไม่ใช่เจ้าของภาษาเหมือนกันแหละ หุหุ


ทางเดินไปเกท



ไม่ไกลเท่าไหร่ แต่มองย้อนไปไกลเหมือนกันนะ


ตรงที่มองเห็นในรูป ไฟสว่างๆ คือ บริเวณใช้ wifi ฟรี
ไปเปิดคอมโทรผ่าน skypeโทรคุยกับเพื่อนๆ ระหว่างรอเปลี่ยนเครื่องที่นี่แหละ
ไม่ต้องหาตู้หยอดเหรียญ
ประหยัดกว่าด้วยเพราะสมัครและจ่ายแบบประหยัดไว้แล้ว

ถึงไทยแล้ว ทุลักทุเลมาก

เดินทางมาไทย ไม่ค่อยประทับใจเลย แต่ก็ดีใจที่ผ่านมาได้

เริ่มด้วย น้องที่อยู่ใกล้กัน กลับสายการบินเดียวกัน ต่อ สามเครื่องเหมือนกัน มาเดือนที่แล้ว

ตอนนี้ยังไม่ได้กระเป๋า

เราก็เจอปัญหา ที่สนามบินแรก ออกแทคติดกระเป๋าแค่สองสายบิน
ถามจนท.บอกว่า ไปเช็คอินใหม่ที่ แอทแลนต้า จัดการที่นู่น
ไปถึงแอนแลนต้าบอกว่าที่จริงต้องออกมาจากที่นู่น สามไฟลท์เลย อ้าว

ทำไงล่ะเนี่ยะ จนท.บอกว่าจะพยายามแก้ไขให้
(ใช้คำว่าพยายามเพราะน้องที่กลับเดือนที่แล้วก็เป็นแบบนี้ บอกว่าจะแก้ไขให้ แต่แก้ไม่ได้ กระเป๋าหายน่ะ )

ถามว่าคราวหน้าทำยังไงถึงจะไม่เป็นปัญหา เพราะมีโครงการกลับทุกปี
จนท.ก็ไม่ตอบ

พอออกตั๋วให้ ให้ ตั๋วบางๆ หนึ่งใบ กลับใบที่ได้จากที่แรก ที่ให้มาเปลี่ยนที่นี่
ยื่นกลับมา พร้อมกับตั๋วแข็งของไฟลท์ที่ 3
ก็เลยถาม อันบางๆนี้เอาขึ้นไฟลท์ที่ 2เหรอ
เธอบอกว่า ไม่ใช่ อันจริง ให้แล้วนี่นา จริงๆไม่ได้น่ะ เซ็งเป็ดเลย

สุดท้ายก็หยิบจากแถวนั้นมาให้

ไปถึงโซล เดินไปตามเกทที่บอก ประากฎว่า ตั๋วออกเกทผิด


ทำไมโชคร้ายแบบนี้


กระเป๋าก็ไม่รู้จะได้ไม๊ เฮ้อ


โทรไปหาเพื่อน เพื่อนมารับไม่ได้ น้ำท่วม


โอ๊ย จะถึงบ้านไม๊เนี่ยะ กระเป๋าไม่เอาแล้วก้ได้ ขอให้ถึงบ้านละกัน


สุดท้ายถึงบ้านนะ ได้กระเป๋า ดีใจ

ตอนนี้ยุ่งมากเลย


พ่อน้ำหนักลดจาก เกือบ เจ็ดสิบ ตอนนี้ เหลือสี่สิบกว่ามั๊ง


เห็นแล้วสงสารมาก

คุณครู

วันสุดท้ายของการเรียน

ก็เลยถ่ายรูปกับคุณครูไปให้พ่อแม่ดู

คุณครูใจดีมากกกกก

จะเดินทาง 17 ตค.นี้ ไปถึงไทย ห้าทุ่ม 18ตค.

กลับมา 24 พย.จ้ะ รอลอยกระทงก่อน ถึงกลับ

ลอยกระทงวันที่ 21พย.

อาจหายไปนาน เพราะอยู่บ้านนอกไม่มี net จ้า

แต่จะพยายามไปใช้ net ฟรีที่ร้านกาแฟ

หุหุ

ของฝากมีแต่ตุ๊กตาเยอะมาก กลัวจังว่า จะถูกหาว่าเอาไปขาย เต็มกระเป๋าเลยน่ะ

มีภาพมายืนยัน ของเล่นซะส่วนใหญ่ ซื้อฝากตัวเองด้วยแหละ อิอิ

กระเป๋านี่ไซส์ใหญ่มาก ใส่ไปเต็มที่เลย

ตุ๊กตาอัดๆอยู่ข้างล่างอีก

หวังว่าเค้าคงไม่คิดว่าเอาไปขายนะ

ไม่กล้าให้คุณผู้ชายเห็นของในกระเป๋านะ จัดแล้วก็ปิดไว้

เพราะอะไรน่ะเหรอ

หมดสองกระเป๋านี่เงินเธอทั้งนั้น หุหุ

ตอนจ่ายเธอไม่รู้ตัวน่ะ ว่าเยอะขนาดนี้ แอบซื้อสะสมทีละนิดน่ะ

เจอกันที่ไทยจ๊าาาา

See you then.

ทดสอบ Listening ดีกว่า

อยู่มาได้ เก้าเดือนเต็ม ทักษะการฟังยังไม่ได้เรื่องเลย
ต้องสอบด้วย
เลยต้องขยันหัดฟังซะหน่อย ให้ดูว่ากระเตื้องขึ้นบ้าง
เรียนตั้งนาน ทำไม่กระเตื้องเลย เดี๋ยวคนสอนจะเสียใจ อุตส่าห์สอนมาตั้งนาน


หัดหลายweb มาก
อันนี้ชอบ เพราะมีบทสนทนาให้คลิ๊กอ่านหลังจากหัดทำข้อสอบไปแล้ว

ไปลองหัดฟังน๊า
เอามาลงไว้ เพราะว่าตัวเองจะได้หาง่ายเวลากลับมาหัดอีกรอบ
ยังฟังไม่หมดเลย

http://www.agendaweb.org/listening/advanced.html


http://www.agendaweb.org/

อันนี้เหมือนกันเลย แต่คนละชื่อweb คุณครูแนะนำมาhttp://www.esl-lab.com/

มีเยอะมาก หัดฟังหมดนี้ยังไม่ดีขึ้นให้มันรู้ไป