Monday, November 29, 2010

ตามรอย Black Friday


หลังจากการเดินอันยาวนาน40 ชม.ได้จบสิ้น

มาถึงที่พัก อาบน้ำ กินข้าว นอนสลบเป็ด

ดึกๆ เห็นแสงไฟด้านนอกที่เป็นห้างส่องมา

กับเสียงผู้คนขวักไขว่ก็สงสัยแหละว่าเกิดไรขึ้นน๊อ
แต่ลุกมาดูไม่ไหว

จนหกโมงเช้ารู้ตัวอีกที

แง้มม่านดู ไหนดูหน่อยสิ เกิดอะไรขึ้น ทำไมไฟสว่างจัง


โห ..... รถจอดเต็มมากกกกกกกกกก ไม่น่าเชื่อ


รีบปลุกคุณผู้ชายขึ้นมาถาม

ได้ความว่า วันศุกร์หลังวัน Thanksgiving day เนี่ยะ ทุกห้างจะลดราคาสิ้นค้าแหลก
เราตั้งชื่อให้ว่า วันลดราคาสินค้าโลกของเมกานะ

ห้างไหนๆก็ลด ๆๆๆๆๆๆๆ
โอ๊ย เงินสะพัด สนุกเลย

ห้างเนี่ยะ เปิดตั้งแต่ตีสามแน่ะ
หลายๆห้างก็เปิดแต่ดึกดื่นแบบนี้ เหลือเชื่ออ่ะ
เหตุการณ์แบบนี้ไม่เคยมีที่ไทยเนอะ

ปกติห้างนี้แทบไม่มีคนเข้าน่ะ

แอบแหวกม่านส่องดูประจำ

ยังสงสัยเลย เค้าไม่เจ๊งเหรอ ไม่มีคนมาเลย
แต่วันนี้เกิดปรากฏการณ์แปลกมาก ผู้คน รถจอดมากมาย เหลือเชื่อเลย
อาบน้ำกินข้าวไปห้างแต่เช้า
กว่าจะได้ออกสองโมงอ่ะ
ถือว่าเป็นการไปห้างเช้าที่สุดแล้วล่ะ

ไปถึงก็เลือกๆๆๆๆๆ โอ๊ย สนุก
ทุกคนเลือกแบบไม่สนใจกัน สนุกดี
ไม่มีพนักงงานมาสนใจหรอก สนใจไม่ไหว คนเยอะมาก

รีบเลือกรีบไปจ่ายเงิน เพราะกลัวสายๆ คนเยอะ
ปรากฎว่าแถวรอจ่ายเงินยาวมาก เหมือนรอรับของแจกจากภัยน้ำท่วมเลย หุหุ

บางคนซื้อเสื้อผ้า เต็ม รถเข็นแบบพูนๆ และของใช้อีก หนึ่งรถเข็นเต็มพูนๆเหมือนกัน
เห็นแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก นึกถึงตอนจ่ายเงินน่ะ
มีเงินเยอะกันดีจัง

เราซื้อไม่กี่ชิ้น ยังหมดหลายบาทเลย
เพราะถึงจะลดราคา มันก็เป็นของมียี่ห้อ ( หุหุ ของทุกชิ้นก็มียี่ห้อแหละเนอะ )
ที่ปกติราคาค่อนข้างแพง

ถึงจะลดราคาแต่ซื้อหลายๆตัวก็กระเป๋าแบนน่ะ
เอ...ไม่ใช่สิ บัตรเครดิตแบน อิอิ ที่นี่ ใครๆ ก้็ใช้บัตรเครดิต
ไม่มีใครถือเงินเป็นกอบๆมาจ่ายนะ


ซื้อเสร็จคุณผู้ชาย ถามอยากไปไหนอีกไม๊
จริงเหรอ ใจดีจัง

ไปๆๆๆๆๆ

ไปทั้งหมด ห้าร้าน
ร้านสุดท้าย เธอยืนหาว บ่งบอกว่าควรกลับได้แล้ว
หุหุ กลับก็ได้ นานจริงๆแหละ


กลับมาที่พัก หมดแรง สลบเป็ดดีกว่า
ไม่ได้ชื่นชมของเลย

ตื่นมาตอนเย็น ไปช๊อปต่ออีก
จะไปหาดูกล้องเผื่อมีลดราคา
อันเก่าติดๆดับๆ ตั้งใจจะไปซื้อที่ไทย
แต่ที่ไทยแพงมากอ่ะ กลับมาซื้อนี่ดีกว่า เพราะที่นี่มีคนเดินตามใจ หุหุ
ไปดูกล้องที่ Best buy แต่ไม่ได้
ไม่ถูกใจคนจ่ายเงินเลยกลับ เหนื่อยด้วยแหละ
กลับมาสลบเป็ดต่อ

ตื่นมาอีกที สามทุ่ม ครึ่ง
หิวๆๆ หมกมุ่นอยู่หน้าเนท

ตีสี่ กินข้าว อาบน้ำ นอนต่อ

สายๆตื่นมา ไปช๊อปอีก

คราวนี้ได้กล้องแล้วล่ะ
แต่ไม่ได้ ตามที่อยากซื้อนะ ซื้อตามคนจ่ายเงินชอบ
เข้าใจผิดน่ะ
จะซื้อกล้องธรรมดา มันกลายเป็นกล้องวีดีโอ
โปรแกรมถ่ยรูปก็เลยไม่มีฟังชั่นอะไรให้เลือกเลย
เพราะมันไม่ใช่กล้องถ่ายรูป

แต่ก็ซื้อไปแล้วน่ะ

มาดูของที่ได้มากัน มีอะไรบ้าง


ตั้งใจไปซื้อกระเป๋าสะพาย
เพราะกระเป๋าที่ใช้มาประมาณสิบปีอันเดิมต้องเอาออกที่สนามบิน
เพราะรูดซิบเป้ไม่ได้ สมบัติเยอะเกิน เลยต้องฝากแม่เอากลับไปเก็บที่บ้าน
รักมากเลยล่ะ อันนั้นน่ะ

CHAPS จาก KOHL'S จาก $48 เหลือ $16 หรือ $19 จำไมไ่ด้
สะพายกระเป๋าติดรักแร้ไม่เป็นน่ะ เขิน
ชอบสะพายแบบยาวๆแบบนี้ นี่ดูคุณนายไปนะ แต่มีแต่แบบนี้ก็เลยต้องเอา
ของแพงๆสำหรับเรา เราว่ามันป้าๆน่ะ ไม่เห็นชอบเลย





กระเป๋าใบนี้ไม่ชอบเท่าไหร่
แต่ไหนๆมีคนตามจ่ายตังค์แล้วก็เลยพยายามเลือกให้ได้ซัก 2ใบ หุหุ
ไม่ค่อยมีแบบสะพายให้เลือกน่ะ
ส่วนใหญ่จะเป็นหนับรักแร้ แบบคุณนายๆ ไม่ชอบน่ะ หนีบไม่เป็นจั๊กจี๊
เห็นอันนี้ใหญ่ดี ธรรมดาๆ ดูคุณนายน้อยสุดก็เลยซื้อ
เอาไว้ เวลาเดินทาง ขนสมบัติได้เยอะดี
ลดเหลือ ประมาณ $14-$20 มั๊ง จำไม่ได้
รู้แต่ว่าลดเยอะน่ะ สงสัยไม่สวย ขายไม่ออกเลยลดเยอะ หุหุ


เสื้อขาวล้วน ธรรมดา แต่ผ้านิ๊ม นิ่ม ชอบ
ชอบเสื้อสีขาว ใส่แล้ว สว่างดี
ซื้อจาก Marshalls $9.99 ก็ประมาณ 300 ร้อยบาทไทยแต่ผ้าดี๊ ดี
ใส่แล้วสวย หุหุ



อันนี้จาก Marshalls เหมือนกัน $24 อันนี้ ไม่ชอบเท่าไหร่
ซื้อเพราะได้หมวกด้วย
แต่ใส่แล้วไม่ค่อยสวย ไม่ชอบอ่ะ ไม่ชอบตรงแขนจะจีบๆ ใส่แล้วแปลกๆ
จริงๆสีม่วงหวานมากนะ ถ่ายรูปมาเป็นสีเทาไปเลย



สีขาวอีกละ ชอบสีขาวน่ะ ซื้อก่อนไปMarshalls
จำไมไ่ด้ ว่าเท่าไหร่ $20 กว่ามั้ง ซื้อจากร้านที่ขายอุปกรณ์กีฬา ทหาร เยอะมาก
จำชื่อร้านไม่ได้
พอซื้อมาแล้วไปMarshalls โอ๊ย เสียดาย ที่ Marshalls $20กว่า สวยๆทั้งนั้น
หมดไปเยอะแล้ว เสียดายอ่ะ น่าจะมา Marshalls ก่อนร้านอื่น
ปีหน้าต้องวางแผนใหม่ละ



อันนี้เหมือนเสื้อผู้ชาย ซื้อเพราะมันหนามาก อุ่นมาก
ตอนนั้นไปร้านที่สอง ไม่รู้ว่าที่อื่นจะมีราคานี้หนาแบบนี้อีกไง
เลยซื้อมา พอมาเอจร้านอื่น สวยกว่า ราคา เท่าๆกัน เสียดายมาก
ซื้อจาก DICK จาก $79 เหลือ $39 ก็ไม่สวยน่ะ เลยลดเยอะ
เอาไว้ไปใส่ที่ Maine ตอนนี้หิมะตกแล้ว กว่าจะได้ไป
สิ้นปีนี้ไม่รู้จะติดลบเท่าไหร่



เสื้อชมพูสุดโปรด ของไนกี้
จาก $45 เหลือ $20 อ่ะ หนานุ่มแบบกลางๆ สีชมพู ชอบ




ตัวนี้ ได้จาก Marshalls $24.99 หนานะ ชอบมาก มีชมพูนิดนึงด้วย ชอบๆๆๆ
ใส่แล้วคุณผู้ชายชมเลย ว่าดูดีอ่ะ หุหุ จริงใจไม๊ไม่รู้ เชื่อไว้ก่อนแหละ



ลองหน่อยซิ
กลับไทย ไปแอบตัดผมม้า กระชากวัย หุหุ
ปรากฏว่า ไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ย




ถุงมือซื้อที่ KOHL'S ห้างนี้ อยู่ต่อกับรั้วอพาตเมนท์เลยน่ะ
ปกติไม่เคยเข้าซักครั้งเลย เพราะขายของมียี่ห้อ เสียดายตังค์ ไม่เคยเข้า
จาก เท่าไหร่ จำไม่ได้ แต่ลดประมาณครึ่งน่ะ เหลือ $11 มั๊ง ถือว่าถูกน๊า ชอบตรงมีโบว์
คู่แรกที่คุณผู้ชายซื้อให้แพงกว่านี้เยอะ หายไปแล้วด้วย


กำลังเดินไปจ่ายเงินเจอสาระพัดเครื่องประดับ เยอะแยะไปหมด อันไหน อันไหนก็น่ารัก
เลือกตุ้มหูอันเล็กๆที่สุดมา 2คู่ .... เล็กแล้วนะเน่ียะ....
จากคู่ละ สิบกว่า เหลือคู่ละ $6มั๊ง เป็นการซื้อตุ้มหูแพงที่สุดในชีวิตนะ
ปกติอยู่ไทยซื้อคู่ละ สิบเก้า หรือ ยี่สิบบาทเท่านั้นแหละ



แล้วก็นี่ เครื่องทำขนม waffle
ไม่ได้ตั้งใจเล๊ย
ต่อแถวรอจ่ายเงิน แถวยาวมาก ผ่านสินค้าตั้งวางไว้เยอะแยะ
มาเจออันนี้ด้วย
อ๊ะ ไม่แพง ( จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ $19มั้ง )
หยิบเลย
แล้วก็หอบต่อแถวรอจ่ายตังค์ต่อ
กล่องมันใหญ่น่ะ

ผลงาน ชิ้นแรกในชีวิต ใช้ได้เลยแหละ

อร่อยกว่าไปกินที่ Waffle house เยอะเลย
จริง จริงน๊า

อันนี้เป็นกระเป๋าใส่เครื่องสำอางค์เวลาเดินทาง $9.9
ไม่ได้จำเป็นเลย ไม่อยู่ในแผนด้วยแต่น่ารักอ่ะ เลยอดใจไม่ได้
ว่าจะให้ใหญ่แต่ไม่รู้จะถึงใหญ่ หรือเปล่า หุหุ
ได้มาจากร้าน BedBath & Beyond ถ้าจำชื่อไม่ผิดนะ
ร้านนี้ผ้าคลุมเตียงสวยมากขอบอก
เอาไว้ ย้ายที่อยู่ใหม่ก่อนจะไปซื้อ นะ






อันนี้ซื้อมาฝากเจี๊ยบนะ น่ารักดี เอาไปติดกระเป๋าเดินทาง จากBed Bath เช่นกัน


อันนี้จาก KOHL'S ซื้อไว้ให้แม่ เนื่องในวาระอะไรยังไม่รู้ วันเกิดมั๊ง
ไหนๆก็ลด ละก็มีคนจ่ายตังค์ให้ อิอิ
ลดเหลือ $14



ปกติไม่ได้ซื้อของราคาขนาดนี้หรอกนะ
ทุกที ใส่เสื้อตัวละ $3- $5 แค่นั้นแหละ
วันนี้ขอฉลองเทศกาลกะเค้าหน่อย
เสื้อหนาๆ ดีๆ หาแบบถูกๆไม่ค่อยมีด้วยแหละ
แต่มีที่คลองถมนะ มีมาด้วยแหละ หุหุ
เดี๋ยว ว่างๆ จะเอามาให้ดู


กล้องที่บอกว่าซื้อผิดวัตถุประสงค์$149 ไม่ได้ลดได้แถมอะไรเลย
ไม่ใช่อยากที่อยากได้อีกต่างหาก
แต่ไม่เป็นไร คุณผู้ชายอุตส่าห์กลั้นใจซื้อให้ ก็ดีแล้ว





หน้าตา ตื่นขึ้นมาดึกๆ หลังจากไปช๊อปแล้วสลบเป็ด น้ำก็ไม่ได้อาบ หุหุ ยังยิ้มได้อีกแน่ะ
หัวฟูเชียว




โหลดรูปนาน ง่วง หมดสภาพ ไปนอนล่ะ


ก่อนไปแถม มีหมวกมาแจม ซื้อมาจากไทย ยี่สิบบาทขาดตัวจ๊า
ปกติก็ซื้อแต่เสื้อผ้า คลองถมน่ะ 20บาทไทย ใส่คุ้มสุดๆ


แถมอีกรูป ทั้งหมดนี้ หอบหิ้วมาจากไทย พยายามมาก
รองเท้าแตกพังไปหนึ่งคู่ เสียดายๆๆๆ



น่ารักไม๊ อุตส่าห์พยายามหอบลัดฟ้ามา

ไปจริงๆละ









Friday, November 19, 2010

แป๊ปๆ จะได้เดินทางอีกรอบแล้ว

เผลอแป๊บเดียว จะต้องเดินทางอีกรอบแล้ว ไม่ชอบเลย

ลุ้นว่าจะรอดไม๊น๊า

.................................

เดินทางมาแล้ว


ครั้งนี้คนมาส่งน้อยกว่าเดิม คงเริ่มๆชินกันแล้ว


ดีแล้วล่ะ

แป๊บๆ เดี๋ยวก็มาอีก

แวะร้านกาแฟน่ารัก ๆ ก่อนออกเดินทาง


บรรยากาศ









ร้านที่ซื้ออาหารกินที่สนามบินอินชอน
( กรุงโซล เกาหลี )

น้องคนขายนี่เจอทั้งขาไปขากลับ



อาหารง่ายๆ รองท้อง เดี๋ยวขึ้นเครื่องก็กินกับกิน กับนอน
เบอร์เกอร์ แฮมไข่ กะ ชาเขียวร้อนๆ ในวันที่อากาศเย็นๆ
ได้อาหารเสร็จ เราต้องเอามาเวฟร้านฝั่งตรงข้าม มีแบบนี้ด้วยแฮะ
ชื่อร้านไม่เหมือนกัน แต่คงเจ้าของเดียวกัน
เราก็เลยได้ฝึกพูดอังกฤษกับเด็กเกาหลีนิดนึง
ที่นี่ไม่ตื่นเต้น เพราะน้องเค้าก็ไม่ใช่เจ้าของภาษาเหมือนกันแหละ หุหุ


ทางเดินไปเกท



ไม่ไกลเท่าไหร่ แต่มองย้อนไปไกลเหมือนกันนะ


ตรงที่มองเห็นในรูป ไฟสว่างๆ คือ บริเวณใช้ wifi ฟรี
ไปเปิดคอมโทรผ่าน skypeโทรคุยกับเพื่อนๆ ระหว่างรอเปลี่ยนเครื่องที่นี่แหละ
ไม่ต้องหาตู้หยอดเหรียญ
ประหยัดกว่าด้วยเพราะสมัครและจ่ายแบบประหยัดไว้แล้ว

Wednesday, October 20, 2010

ถึงไทยแล้ว ทุลักทุเลมาก

เดินทางมาไทย ไม่ค่อยประทับใจเลย แต่ก็ดีใจที่ผ่านมาได้

เริ่มด้วย น้องที่อยู่ใกล้กัน กลับสายการบินเดียวกัน ต่อ สามเครื่องเหมือนกัน มาเดือนที่แล้ว

ตอนนี้ยังไม่ได้กระเป๋า

เราก็เจอปัญหา ที่สนามบินแรก ออกแทคติดกระเป๋าแค่สองสายบิน
ถามจนท.บอกว่า ไปเช็คอินใหม่ที่ แอทแลนต้า จัดการที่นู่น
ไปถึงแอนแลนต้าบอกว่าที่จริงต้องออกมาจากที่นู่น สามไฟลท์เลย อ้าว

ทำไงล่ะเนี่ยะ จนท.บอกว่าจะพยายามแก้ไขให้
(ใช้คำว่าพยายามเพราะน้องที่กลับเดือนที่แล้วก็เป็นแบบนี้ บอกว่าจะแก้ไขให้ แต่แก้ไม่ได้ กระเป๋าหายน่ะ )

ถามว่าคราวหน้าทำยังไงถึงจะไม่เป็นปัญหา เพราะมีโครงการกลับทุกปี
จนท.ก็ไม่ตอบ

พอออกตั๋วให้ ให้ ตั๋วบางๆ หนึ่งใบ กลับใบที่ได้จากที่แรก ที่ให้มาเปลี่ยนที่นี่
ยื่นกลับมา พร้อมกับตั๋วแข็งของไฟลท์ที่ 3
ก็เลยถาม อันบางๆนี้เอาขึ้นไฟลท์ที่ 2เหรอ
เธอบอกว่า ไม่ใช่ อันจริง ให้แล้วนี่นา จริงๆไม่ได้น่ะ เซ็งเป็ดเลย

สุดท้ายก็หยิบจากแถวนั้นมาให้

ไปถึงโซล เดินไปตามเกทที่บอก ประากฎว่า ตั๋วออกเกทผิด


ทำไมโชคร้ายแบบนี้


กระเป๋าก็ไม่รู้จะได้ไม๊ เฮ้อ


โทรไปหาเพื่อน เพื่อนมารับไม่ได้ น้ำท่วม


โอ๊ย จะถึงบ้านไม๊เนี่ยะ กระเป๋าไม่เอาแล้วก้ได้ ขอให้ถึงบ้านละกัน


สุดท้ายถึงบ้านนะ ได้กระเป๋า ดีใจ

ตอนนี้ยุ่งมากเลย


พ่อน้ำหนักลดจาก เกือบ เจ็ดสิบ ตอนนี้ เหลือสี่สิบกว่ามั๊ง


เห็นแล้วสงสารมาก

Saturday, October 16, 2010

คุณครู



วันสุดท้ายของการเรียน

ก็เลยถ่ายรูปกับคุณครูไปให้พ่อแม่ดู

คุณครูใจดีมากกกกก

จะเดินทาง 17 ตค.นี้ ไปถึงไทย ห้าทุ่ม 18ตค.

กลับมา 24 พย.จ้ะ รอลอยกระทงก่อน ถึงกลับ

ลอยกระทงวันที่ 21พย.

อาจหายไปนาน เพราะอยู่บ้านนอกไม่มี net จ้า

แต่จะพยายามไปใช้ net ฟรีที่ร้านกาแฟ

หุหุ


ของฝากมีแต่ตุ๊กตาเยอะมาก กลัวจังว่า จะถูกหาว่าเอาไปขาย เต็มกระเป๋าเลยน่ะ

มีภาพมายืนยัน ของเล่นซะส่วนใหญ่ ซื้อฝากตัวเองด้วยแหละ อิอิ

กระเป๋านี่ไซส์ใหญ่มาก ใส่ไปเต็มที่เลย
ตุ๊กตาอัดๆอยู่ข้างล่างอีก
หวังว่าเค้าคงไม่คิดว่าเอาไปขายนะ

ไม่กล้าให้คุณผู้ชายเห็นของในกระเป๋านะ จัดแล้วก็ปิดไว้
เพราะอะไรน่ะเหรอ
หมดสองกระเป๋านี่เงินเธอทั้งนั้น หุหุ
ตอนจ่ายเธอไม่รู้ตัวน่ะ ว่าเยอะขนาดนี้ แอบซื้อสะสมทีละนิดน่ะ




เจอกันที่ไทยจ๊าาาา

See you then.

Saturday, October 2, 2010

ทดสอบ Listening ดีกว่า

อยู่มาได้ เก้าเดือนเต็ม ทักษะการฟังยังไม่ได้เรื่องเลย
ต้องสอบด้วย
เลยต้องขยันหัดฟังซะหน่อย ให้ดูว่ากระเตื้องขึ้นบ้าง
เรียนตั้งนาน ทำไม่กระเตื้องเลย เดี๋ยวคนสอนจะเสียใจ อุตส่าห์สอนมาตั้งนาน


หัดหลายweb มาก
อันนี้ชอบ เพราะมีบทสนทนาให้คลิ๊กอ่านหลังจากหัดทำข้อสอบไปแล้ว

ไปลองหัดฟังน๊า
เอามาลงไว้ เพราะว่าตัวเองจะได้หาง่ายเวลากลับมาหัดอีกรอบ
ยังฟังไม่หมดเลย

http://www.agendaweb.org/listening/advanced.html


http://www.agendaweb.org/

อันนี้เหมือนกันเลย แต่คนละชื่อweb คุณครูแนะนำมาhttp://www.esl-lab.com/
มีเยอะมาก หัดฟังหมดนี้ยังไม่ดีขึ้นให้มันรู้ไป

Sunday, September 19, 2010

มาแล้ว Maine








เอารูปที่ชอบที่สุดมาฝากก่อน

อิอิ คุณผู้ชายหน้าเหยเก ไม่เต็มใจเลย แต่เราชอบ
เหตุผลที่ต้องสร้างภาพแบบนี้ เพราะเอาไว้ไปใช้ ตอนต่อกรีนการ์ดนะ
เดี๋ยวปีหน้าต้องทำเรื่องต่อกรีนการ์ด
จะต้องมีหลักฐานยืนยันความสัมพันธ์ ว่าแต่งงานกันจริงๆ
ไม่ใช่แค่เพื่อทำเรื่องเข้าอเมริกาแค่นั้น

รูปก็เป็นหลักฐานอย่างหนึ่ง
ก็เลยต้องสร้างภาพไว้นิดนึง


ถ้าว่างจะมาลงต่อ


ยุ่งมาก ต้องทำหลายอย่างเลย เตรียมตัวไปเรียนอีก

เดี๋ยวมาต่อนะ


Photobucket




เมืองที่น่ารัก เรียบๆ ง่ายๆ เหมาะแก่การพักผ่อน




นี่แหละ Maine




ที่นี่บ้านจะทำจากไม้ ไม่เยอะมาก เมืองต้นสนน่ะ
บ้านไม้น่ารักๆ



บ้านไม้เก่าๆ


ตึกโบราณๆ


เมืองท่องเที่ยวเล็กๆ






เครื่องบินน้ำเนี่ยะ เหมือนบินอวดเราโดยเฉพาะเลยล่ะ
พอคุณผู้ชายจอดรถ เราลงไปมองปั๊บ สบตาเรานิดนึง สตาร์ทเครื่องเลย
เราก็เลยเหมาไปเองว่า เค้าตั้งใจอวดเราน่ะ

คุณผู้ชายบอกว่าโชคดีนะเนี่ยะ ที่มาเห็นพอดี เค้าไม่ได้บินบ่อย
บินเวลามีตังค์เติมน้ำมัน ( คิดเอง)




หน้าที่พัก ตอนเช้าๆ



ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้มาเห็นบรรยากาศดีดี แบบนี้
ต้องสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษตลอด
ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีมากนะ ที่ได้มา Maine



Atlantic Ocean, Bar Harbor, Maine



ไม่ได้ไปเที่ยวอย่างเดียว
ไปทำตัวให้เป็นประโยชน์ด้วย
ช่วยdad ตัดไม้ ทำฟืน
เหนื่อยนะเนี่ยะ แต่สนุกอ่ะ



จริงๆ ไม่ได้เน้นงานหรอก
คุณผู้ชายทำไป ส่วนเราก็เก๊ก ถ่ายรูปไปเรื่อย
ทุ่งหญ้าเขียวๆ ชอบ เหมือนอยู่ไทยเลย

แค่นี้ก็ตัดฟืนอย่างมีความสุขแล้ว




แซสซี่ ม้าใจดี ตาบอดหนึ่งข้างน่ะ
ทีแรก เข้าไปข้างที่แซสซี่มองไม่เห็น เธอไม่รู้ว่าต้องทำหน้าที่ จะเดินหนีอย่างเดียว
พอเข้าไปข้างที่มองเห็น แซสซี่ก็ยืนให้ถ่ายรูปแต่โดยดี




บรรยากาศร้านดันกิ้น ในเมืองเล็กๆ เงียบๆ
กาแฟเย็นที่นี่ ถ้าสั่งแบบกาแฟสดพอกินได้
ชอบมอคค่าเย็น สั่งประจำ
แต่ถ้าเป็น กาแฟเย็นแบบที่กดให้เลย นี่มะได้เรื่องเลย



ที่อเมริกานี่ ไม่ได้ แบ่งแบบไทย ที่เป็น จังหวัด ทุกจังหวัด มีอำเภอ
ทุกอำเภอ มีตำบลแบบนั้นนะที่นี่ แบ่งเป็น รัฐ
ในแต่ละรัฐ มีทั้ง city และ town
ถ้าเมืองไหนใหญ่ ก็จะเรียก city
เหมือนไหนเล็ก ศักยภาพไม่พอจะเป็น city ก็เป็นได้ แค่ town
คุณผู้ชายเล่าให้ฟัง

เพราะฉะนั้น town ไม่ใช่ subset ของ city
ไม่เหมือน ตำบล ที่เป็น subset ของ district หรืออำเภอ
( ตามที่ฟังคุณผู้ชายอธิบายนะ ไม่ได้เก่งน่ะ หุหุ )

เราเคยเข้าใจผิดไง คิดว่า town เป็น subset ของ city เหมือนทุกอำเภอ ที่แบ่งเป็นตำบลไง
ก็เลยเล่าให้ฟังตามความเข้าใจน่ะ
หวังว่าเข้าใจถูกนะ


ระหว่างการเดินทางไป Maine ผ่านเส้นทางหนึ่งใน New York City
เค้าว่ากันว่าเมืองนี้เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับ
เจริญมาก
เราว่า ก็เหมือนกรุงเทพบ้านเรานี่แหละ
กรุงเทพรถติดเบียดเสียดมากกว่านี้อีก



มีแต่รถติด ไปดูที่กรุงเทพก็ได้ ไม่ต้องมาไกลถึงอเมริกา
( แต่บรรยากาศไม่เหมือนกันตรงที่รอบๆตัวเรามีแต่คนพูดอังกฤษน่ะ
ฝรั่งแต่ละคนก็หล๊อ หล่อ ตื่นเต้นตรงนี้แหละ )






บ๊าย บายเมน เดี๋ยวเจอกันใหม่นะ

Saturday, September 4, 2010

ไม่อยู่จ้ะ




จะไปMaine 2 อาทิตย์ คงไม่ได้ใช้ net นะจ้ะ กลับมาจะเอารูปมาฝาก












มาแล้วจ้า บรรยากาศหน้าที่พัก ถ่ายเช้าวันก่อนกลับ

ไม่อยากกลับเลย








ภาพหวานๆ อิอิ

โอนเงินจากอเมริกาไปไทย โดยใช้บริการ MoneyGram หรือทางไหนดี

ส่งเงินจากอเมริกา ไปไทย ที่ไหน ทางไหนเรทดี ? คนมาอยู่อเมริกาคงมีคำถามนี้กันเนาะ วันนี้ยกตัวอย่างบางช่องทางนะคะ เราถนัด MoneyGram เพราะสะ...